WZORZEC RASY
WYGLAD OGÓLNY Alaskan Malamute jest mocnym i masywnym psem z gleboka klatka piersiowa i mocnym, zwartym tulowiem. Jego charakterystyczna postawa sprawia, ze Alaskan Malamute zdaje sie byc psem zywym, zainteresowanym otaczajacym go swiatem, wręcz ciekawskim. Alaskan Malamute porusza się dumnie, uszy ma stojace, a oczy czujne. Na ogonie występuje pióropusz, ogon jest zakręcony nad grzbietem. Z budowy psa i jego wyrazu wyraznie widac, ze jest to zwierzę wytrzymale i inteligentne. Oczy maja "wilczy" wyraz. Sposób ich osadzenia przypomina wilka, ale spojrzenie jest lagodne i pelne uczucia.
TEMPERAMENT Alaskan Malamute jest psem uczuciowym, przyjacielsko nastawionym, nie jest to pies jednego czlowieka. Jest oddanym, wiernym towarzyszem, skorym do zabawy, ale imponujacym swym dostojeństwem, szczególnie gdy jest juz dojrzaly.
GŁOWA I CZASZKA Wyglad glowy powinien sprawiać wrażenie inteligencji. Jest ona szeroka i mocna szczególnie w porównaniu z innymi rasami prymitywnymi, ale musi byc proporcjonalna w stosunku do tulowia, tak aby pies nie wydawal się byc malo szlachetny i niezgrabny. Czaszka między uszami powinna byc szeroka, stopniowo zwęzajaca się w kierunku oczu. Między uszami powierzchnia czaszki zaokraglona, wysklepienie czaszki zmniejsza się w kierunku oczu, ale dochodzi az do policzków, które pozostaja plaskie. Lekko zaznaczona bruzda między oczami. Linie czaszki i kufy lekko rozbiezne (linia kufy opada lekko w dól).
KUFA Kufa mocna, bardzo lekko zwęzajaca się w kierunku nosa, glęboka. Kufa powinna być duza, ale nie za szeroka, proporcjonalna do wielkosci czaszki. Wargi scisle przylegajace, nos czarny, obie szczęki mocne, szerokie.
UZĘBIENIE Zgryz nozycowy.
OCZY Brazowe, w ksztalcie migdala, sredniej wielkosci, osadzone skosnie. Preferowane sa ciemne oczy.
USZY Uszy sredniej wielkosci, stojace. Malzowiny maja trójkatny ksztalt, lekko zaokraglone na czubkach. Osadzone sa dosc szeroko na brzegach czaszki. Wewnętrzne brzegi uszu znajduja się w jednej linii z wewnętrznymi kacikami oczu. Uszy skierowane do przodu, gdy pies jest czyms zainteresowany nachylone lekko do przodu; gdy pies jest czyms zajęty uszy często sklada do tylu.
SZYJA Szyja powinna byc mocna, srednio wysklepiona, lukowata.
ŁOPATKI / KOŃCZYNY PRZEDNIE Łopatki srednio skosne, kończyny przednie o mocnej kosci, umięsnione, proste az do nadgarstków, które sa krótkie i mocne, prawie pionowe gdy patrzymy z profilu. Kończyny Alaskan Malamuta sprawiaja wrazenie wielkiej sily i dysponuja niezwykaą sila napędowa.
KOŃCZYNY TYLNE Kolana srednio glęboko ukatowane, stawy skokowe mocne i szerokie, srednio glęboko ukatowane, w ruchu poruszaja się w tej samej linii co kończyny przednie, nie za szeroko, ani nie za wasko. Wilcze pazury na tylnych kończynach sa niepozadane i usuwa się je zaraz po urodzeniu.
STOPY Stopy duze i zwarte, palce zwarte i wysklepione, poduszki grube i twarde, paznokcie krótkie i mocne. Przestrzeń między palcami porosnięta gęstym, ochronnym wlosem. Kończyny tylne szerokie i silnie umięsnione.
KLATKA PIERSIOWA Alaskan Malamute to pies niezbyt krótki. Klatka piersiowa powinna byc mocna i glęboka, tulów mocny, zwarty, ale o niezbyt krótkim zadzie. Pies nie moze byc zatuczony.Stopy zwarte, glębokie, o mocnych poduszkach, dostosowane do pokonywania ogromnych przestrzeni po sniegu.
GRZBIET Grzbiet powinien byc prosty i lekko opadajacy w kierunku bioder.
LĘDŹWIE Lędzwie mocno umięsnione, niezbyt krótkie gdyz mialoby to negatywny wplyw na swobodę ruchu.
OGON Srednio wysoko osadzony, "wychodzacy" bezpośrednio z linii grzbietu, obficie owlosiony i noszony nad grzbietem. W spoczynku ogon lezy swobodnie na grzbiecie. Moze byc takze pokryty krótszym wlosem i noszony jak lisia kita.
SZATA Alaskan Malamuta powinien miec wlos gęsty, szorstki w dotyku, ochronny, niezbyt dlugi i miękki. Podszerstek jest gęsty, dlugosci od 1 do 2 cali, welnisty . Okrywa wierzchnia odstajaca. Futro wokól szyi jest szczególnie gęste. Wlos okrywowy waha się w dlugosci podobnie jak podszerstek, jednakze mozna powiedziec, ze jest to wlos srednio krótki do srednio dlugiego po bokach tulowia. Na lopatkach, wokól szyi, na grzbiecie i zadzie dluzszy, na tylnych kończynach tworzy portki, a na ogonie pióropusz. W lecie siersc Malamuta jest zwykle rzadsza i krótsza.
KOLOR: Malamuty występuja w wielu kolorach, ale najczęsciej jest to kolor szary wilczasty lub bialo - czarny. Cecha charakterystyczna sa znaczenia na glowie. Zwykle jest to czepek występujacy na czole, reszta pyska jest w jednolitym kolorze (zwykle jest to kolor szarawo - bialy) lub ma znaczenia przypominajace maskę. Często występuje kombinacja tych dwóch znaczeń. Kolor waha się od jasno szarego przez srednio intensywne odcienie az do czarnego, zawsze z bialym kolorem na brzuchu, częsci lap, stóp i glowy. Znaczenia na glowie tworza albo maskę , albo "czepek". Biala strzalka na czole i / lub lata na karku sa dopuszczalne, ale laciatosc jest niepozadana. Nalezy odróznic kolor przesiany od wadliwego rozdwojonego ( przesiany - dwa kolory występuja razem, rozdwojony - dwa kolory występuja osobno, tworzac laty). Jedyny kolor jednolity jaki jest dopuszczalny to bialy.
RUCH Ruch swobodny, rytmiczny, o sile napędowej dostarczanej przez tylne kończyny.
WZROST W rasie występuje duza rozbieznosc wysokosci w klębie. Pozadany wzrost to 63 / 64 cm i 39 kg wagi dla psów i 58 / 59 cm oraz 34 kg dla suk. Jednakze wzrost nie powinien przewazac nad typem, proporcjami, zaletami budowy takimi jak budowa lopatek, klatki piersiowej, kończyn, stóp oraz ruchem. Jezeli oceniamy dwa psy tej samej klasy, preferowany będzie ten o wzroscie bardziej zblizonym do wzorca. Uwaga: Psy musza miec dwa równej wielkosci jadra w mosznie.
WAŻNE Przy sędziowaniu Alaskan Malamuta nade wszystko nalezy brac pod uwagę jego przydatnosc jako psa pociagowego. Sędzia musi pamiętac, ze jest to pies wyhodowany do pracy w zaprzęgu, a więc musi byc grubokoscisty, mocno zbudowany, zwarty, o mocnych lapach, glębokiej klatce piersiowej, swobodnym ruchu. Nie zostal stworzony do wyscigów i sprintu. Z tego powodu nie moze równac się w prędkosci z mniejszymi rasami półlocnymi. Alaskan Malamute musial ciagnac duze cięzary i dlatego jest psem mocnym, wytrzymalym i kazda cecha budowy, czy temperamentu, która przeszkadzalaby w pracy powinna byc uwazana za najpowazniejsza z wad. Wady tego typu to: miękka stopa, slabe kończyny, krowia postawa, wadliwe nadgarstki, stroma lopatka, plytkie katowanie, sztywny, malo elastyczny ruch pozbawiony rytmu, wysokonoznosc, ocięzalosc, cienka kosc, slabe ogólne proporcje.
WADY Przodozgryz lub tylozgryz. Oczy niebieskie. Beczkowate kończyny tylne. Slabe kończyny czy stopy w ruchu lub statyce uwazane sa za powazna wadę. Wysoko osadzone uszy. Zbyt dlugie lędzwie, które oslabiaja grzbiet. Łaciatosc.
WADY DYSKWALIFIKUJACE: oczy niebieskie;
